Enkele weken geleden stond ik op Schiphol ivm een bezoek aan een kennis in Londen. Ik was in een prima bui totdat ik bij de gate aankwam. Er stond een rij voor de veiligheidscheck as usual.. maar er was iets geks aan de hand. Mensen giegelden. Voor aan de rij stond een dame met haar handen omhoog in een soort grote telefooncel. Ze deed wat lacherig naar haar vriendinnen die achter haar in de rij stonden te wachten en poseerde voor het denkbeeldige vogeltje. Het was net een soort pretparkattractie. “Volgende!”. Ik vond de situatie echter alles behalve grappig en probeerde mezelf wijs te maken dat ik droomde. “Ze stonden toch alleen in de USA? WTF deed dat ding hier op Schiphol?”
Hier voor mij, op slechts enkele tientallen meters afstand stond mijn nemesis. De ProVision Full Body Imager, oftewel de “naaktscanner” waar ik al even geleden over berichtte. Inmiddels heeft men de Backscatter Xray technologie vervangen door Millimeter Wave Technology, waarbij “onschadelijke radiogolven” van het lichaam afkaatsen en een 3d foto genereren. Dit apparaat representeert voor mij zo ongeveer alles wat mis is met het beleid in het kader van terrorismebestrijding in ons land. Het idee dat je in je blote lul gefotografeerd moet worden voor een vliegtuigstoel, alsof daarmee de veiligheid is gegarandeerd, is gewoon absolute waanzin.
Terwijl ik in de rij stond te wachten om de confrontatie met een beambte aan te gaan omdat ik gewoon principieel zou weigeren door die scanner te stappen, schoten alternatieve manieren om explosieven en ander wapentuig aan boord te krijgen door mijn hoofd. Als ik dat kon verzinnen dan moest een terrorist die daar fulltime mee bezig was zeker kunnen. Misschien moest ik eens een undercover docu voor SBS of BNN schieten om wat van die scenarios inzichtelijk te maken ofzo. Een aflevering samen met Nicolette Kluijver. Leuk wijf. Die was wel in voor dat soort dingen en een stuk prettiger voor mij om naar te kijken dan Alberto Stegeman. Misschien ook niet. Rode vlaggetjes achter je naam enzo. De rij schoof weer een stukje op.
Man man was was ik boos. De onbeschoftheid waarmee mij dit ding werd opgedrongen. En wat een volstrekte waanzin. Een stereotype “moslimterrorist” zou zich echt niet laten afschrikken door zo’n kutscanner. Die deed zijn huiswerk heus wel. En anders zou ie m desnoods in het kader van zijn religieuze overtuiging kunnen weigeren. Of zich opblazen in deze rij. Ik daarentegen werd er WEL door afgeschrikt. Hier, op mijn reis naar Londen voelde ik me voor het eerst gevangen in mijn eigen land. Het is immers onze eigen regering die dit klote ding ongetwijfeld weer in het kader van een of ander lulverhaaltje heeft geaccepteerd en Schiphol toestaat om “een proefje” uit te voeren. Weer een of andere overijverige minister die zich had laten inpalmen door wat high tech figuren. Elke reiziger voortaan verplicht nudist? What’s next? Anale echo om te controleren op bommen? Oh wacht. Er staat nog een ouderwets metaaldetectorpoortje. Neem ik die wel. Nu het nog kan. Gevaar geweken. Voor nu. Maar god wat was ik in een ongelooflijke kutbui.
Ik dacht aan de info die ik over deze scanner gelezen had. De zogenaamde privacy maatregelen die men in acht neemt (de operator zit in een aparte ruimte, het gezicht kan optioneel worden geblurred). Het feit dat foto’s niet zomaar kunnen worden opgeslagen. Fuck that. Hier wordt gewoon een totaal onacceptabele inbreuk op mijn privacy gepleegd in het kader van een valse veiligheidsgarantie zonder dat ik daar als reiziger over ben of wordt geinformeerd. Waarom zegt of doet niemand iets? Waarom lacht iedereen alleen maar? Misschien was het omdat de foto niet bij de poort zichtbaar is. Dat is niet alleen omwille van de privacy, zoals de fabrikant claimt, maar ook omdat passagiers anders ter plekke wel eens aardig konden gaan panieken of stennis zouden kunnen schoppen bedacht ik me plotseling. Mijn vriendin voelde dat er iets mis was en ik vertelde haar zo kalm mogelijk wat mij irriteerde. Een andere reisgenoot merkte op dat ze t wel makkelijk vond, omdat ze haar laarzen nu niet uit hoefde te doen en snapte niet waar ik me druk over maakte. “Je wordt toch al overal opgenomen en in de gaten gehouden”. Ze stapte achteloos in de scanner en deed haar handen omhoog. Ik kon alleen maar zachtjes vloeken.
En dus stond ik daar op Schiphol, kokend van woede, in twijfel over wat ik moest doen. Als de beambte mij alsnog naar deze scanner zou sturen, zou ik dan mijn “cool” kunnen houden?. Ik denk het niet. Door mijn hoofd flitste een Alex Jones stijl scenario waarbij ik voor de gate zou schreeuwen naar iedereen hoe ze in het kader van een vals veiligheidsgevoel in hun kont werden genomen door de staat (of in dit geval Schiphol) en dat dit een onacceptabele inbreuk was op mijn privacy. Als ik deze scanner zou accepteren dan was alles immers tevergeefs geweest. Ik zou in mijn ongeremde woede direct als safety hazard worden opgemerkt en door beveiligingsbeambten op de grond worden gewerkt. Geboeid afgevoerd zonder dat ook maar iemand in het publiek in zou grijpen. Weg vakantie Londen. Vriendin panisch. En passagiers hooguit licht geirriteerd over dat lastige mannetje dat zo schreeuwde en hun vlucht op hield. Hoe kun je zulke mensen nou ooit in 1x uitleggen waar het om draait. Gewoon een posterformaat van zo’n scannerfoto met een tekst eronder bij Schiphol ophangen?
In de glossy productfolder van de Full Body Imager claimt fabrikant ProVision trots dat ruim 90% van de passagiers voor deze scanner kiest ivm de gebruikelijke metaaldetector en de “pad down” die door veel mensen, vooral vrouwen, als een ongewenste intimiteit wordt ervaren. Wat diezelfde fabrikant er echter niet bij zegt is dat geen van die passagiers is geinformeerd over het soort foto die wordt gemaakt en de mate van detail die daarbij zichtbaar is. Natuurlijk biedt men “optionele” privacy enhancing features, maar dat neemt nog steeds niet weg dat een veiligheidsbeambte een plaatje van jou in je blote lul of poes neemt en op basis daarvan besluit of jij nog een keertje gefouilleerd moet worden ja of nee. Ik weet 100% zeker dat als ik een foto uit deze scanner naast het poortje hang met een tekst eronder dat “u hier in uw blote lul wordt gefotografeerd”, er van die ruim 90% blije passagiers maar een handjevol mensen overblijft. De door “ons zo gevreesde stereotype moslimextremisten” zouden alleen al om religieuze redenen de scanner weigeren en ik kan me zo voorstellen dat u ook niet zo’n behoefte voelt om uw clitpiercing of vetrol aan een nep agent te showen om drie kwartier in een te krappe vliegtuigstoel gepropt te “mogen” zitten. Daarbij komt dat deze scanner oorspronkelijk is geintroduceerd als secundaire veiligheidscheck. Dwz als tweede stap nadat een eerdere detectie dmv de gebruikelijke metaaldetector u als verdachte heeft aangemerkt. Maar zoals met zoveel dingen is de boel na de introductie direct omgedraaid. U bent nu gewoon altijd verdacht
Nu staat er nog een oude vertrouwde metaaldetector naast, en heeft u vooralsnog een vrije keuze voor welke detector u kiest. Ik koos dan ook voor de oude methode en kon daarmee verhoeden dat mijn woede tot een uitbarsting kwam en mijn tripje naar londen (en mogelijk al mijn toekomstige vliegtrips) werd geblokkeerd. Maar u en ik weten allebei dat het een kwestie van tijd is voordat ook die optie wordt uitgefaseerd. Dan is die keuze er ook niet meer. Iedereen is dan standaard terrorismeverdachte en om die reden genoodzaakt om een stripsearch toe te staan.
Iedereen verdacht. Dus ook uw 80 jarige moeder of uw 7 jarige kind. Leuk toch zo’n onzichtbare beveiligingsbeambte die de geslachtsdelen van uw kindje in detail en in 3d bekijkt? U voelt zich vast een stuk veiliger zo. En als u dat even aan uw dochtertje wilt uitleggen allemaal, dan voelt die zich ook vast een stuk prettiger tussen al die mensen in uniform. Want als haar leraar op school in haar onderbroekje kijkt – euh voor de veiligheid van de andere kinderen, het schoolpersoneel en uzelf uiteraard – dan vindt u dat ook geen bezwaar. Ze heeft immers niets te verbergen? Toch?
